Συμφυτική Θυλακίτιδα – Παγωμένος Ώμος είναι ο πόνος στον παγωμένο ώμο και είναι αμβλύς και οδυνηρός. Επιδεινώνεται όταν ο ασθενής προσπαθήσει να κινήσει το άνω άκρο.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της πάθησης είναι ότι ο ασθενής δεν μπορεί να κινήσει τον ώμο. Συγκεκριμένα καταργείται και το ενεργητικό και παθητικό εύρος της κίνησης στην κατά ώμο άρθρωση.

Ο περιορισμός αυτός εξελίσσεται σε τρία στάδια.

Το στάδιο του παγώματος (freezing stage) 

Στη φάση αυτή έχουμε την έναρξη ενός βύθιου πόνου που κλιμακώνεται   αργά.  Όσο ο πόνος επιδεινώνεται έχουμε περιορισμό του εύρους κίνησης της άρθρωσης του ώμου και ο ασθενής αρχίζει να έχει δυσκολίες κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το στάδιο αυτό μπορεί να διαρκέσει από 6 εβδομάδες έως 9 μήνες. 

Το στάδιο του παγωμένου (frozen stage)  

Ο πόνος μπορεί να βελτιωθεί στο στάδιο αυτό, αλλά η δυσκαμψία της αρθρώσεως εξελίσσεται . Στη διάρκεια των 4 με 6 μηνών που χαρακτηρίζει αυτή φάση οι καθημερινές δραστηριότητες πραγματοποιούνται αρκετά δύσκολα.

Το στάδιο της τήξης – ξεπαγώματος (thawing stage)

Στη φάση αυτή η κίνηση του ώμου σταδιακά βελτιώνεται. Η πλήρης αποκατάσταση της κίνησης και της δύναμης τυπικά επέρχεται μετά από χρονικό διάστημα 5 μηνών  έως και 2 ετών.

Ποιές ανατομικές δομές επηρεάζονται περισσότερο : 

Ο αρθρικός θύλακος γίνεται σκληρός , ανελαστικός και πιο παχύς. Παράλληλα ο αρθρικός υμένας παρουσιάζει υπερπλασία και δημιουργεί συμφύσεις , με έκπτωση της παραγωγής του αρθρικού υγρού. Όλα αυτά δημιουργούν τον έντονο περιορισμό του εύρους κίνησης και την  έντονη δυσκαμψία της  αρθρώσεως του ώμου, παθογνωμικά χαρακτηριστικά της συμφυτικής θυλακίτιδας.

Αιτιολογία του Παγωμένου Ώμου:

Στη διεθνή βιβλιογραφία η ακριβής γενεσιουργός αιτία της συμφυτικής Θυλακίτιδας-Παγωμένος Ώμος, δεν είναι πλήρως κατανοητή. Αυτό που φαίνεται να έχει εντοπιστεί, είναι ότι ορισμένοι παράγοντες ευνοούν την εμφάνιση της πάθησης. 

 Άτομα ηλικίας 40 με 60 έτη έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση να εμφανίσουν τη νόσο.

Η ακινητοποίηση της άρθρωσης είτε μετά από τραυματισμό είτε μετεγχειρητκά αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της συμφυτικής θυλακίτιδας.

Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν τη συγκεκριμένη πάθηση.Τέλος διάφορες  ενδοκρινολογικές  διαταραχές (υπερθυρεοειδισμός , υποθυρεοειδισμός), η νόσος Parkinson και καρδιακές παθήσεις έχουν ενοχοποιηθεί για μεγαλύτερη συσχέτιση της συμφυτικής θυλακίτιδας.

Πως θεραπεύεται η Συμφυτική Θυλακίτιδα-

Παγωμένος Ώμος

Με την πάροδο του χρόνου η συμφυτική θυλακίτιδα έχει την τάση να βελτιώνεται, τα λειτουργικά ενοχλήματα να υφίενται και γενικά να αυτοπεριορίζονται. Απλές αγωγές βοηθούν στη μείωση του άλγους και στην βελτίωση της κίνησης. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται :

  • τα αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα , που βοηθούν στον πόνο και στο περιορισμό της φλεγμονής
  • οι ενδοαρθρικές εγχύσεις με κορτιζόνη, οι οποίες έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση και βοηθούν στη μετέπειτα φυσικοθεραπευτική αγωγή
  • η φυσικοθεραπεία , με σκοπό την αποκατάσταση του ενεργητικού και παθητικού εύρους κίνησης της αρθρώσεως του ώμου. Το κινησιολογικό πρόγραμμα που συνήθως ακολουθείται περιλαμβάνει διατάσεις του αρθρικού θυλάκου και μυική ενδυνάμωση του μυοτενόντιου πετάλου.

Ο ρόλος και πότε έχει θέση το χειρουργείο

Το χειρουργείο αποτελεί την τελευταία λύση στον παγωμένο ώμο . Η ένδειξη για χειρουργική επέμβαση είναι όταν η συντηρητική θεραπεία και το έντονο φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα δεν επιφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα ύστερα συνήθως απο χρονικό διάστημα 3 με 6  μηνών. 

Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να αποκαταστήσει το φυσιολογικό εύρος της αρθρώσεως και να διορθώσει πιθανές συνυπάρχουσες ενδοαρθρικές βλάβες. 

Η χειρουργική παρέμβαση γίνεται συνήθως με δύο τρόπους:

 Στην μια περίπτωση, γίνονται ειδικοί χειρισμοί διάτασης της αρθρώσεως και λύσης των συμφύσεων με τον ασθενή σε γενική αναισθησία (manipulation under anesthesia). Ενώ στη δεύτερη περίπτωση, πραγματοποιείται τυπική αρθροσκόπηση του ώμου , κατά την οποία απελευθερώνεται και διατείνεται ο αρθρικός θύλακος, λύονται οι ενδοαρθρικές συμφύσεις και γίνεται αποκατάσταση και επιδιόρθωση πιθανών συνυπάρχουσων αλλοιώσεων. Η αρθροσκόπηση είναι μια ελάχιστη επεμβατική χειρουργική τεχνική, με τη χρήση εργαλείων μεγέθους μολυβιού και την εισαγωγή τους στην άρθρωση, μέσω πολύ μικρών δερματικών τομών.