Ο παγωμένος ώμος (συμφυτική θυλακίτιδα) προκαλεί πόνο και σταδιακή ακαμψία του ώμου. Συνήθως βελτιώνεται με τον χρόνο, αλλά η νόσος μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια.
Τι είναι ο παγωμένος ώμος
Ο αρθρικός θύλακος του ώμου παχαίνει, σκληραίνει και συρρικνώνεται, οπότε η κίνηση περιορίζεται. Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικίες 40–60 ετών, σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη ή θυρεοειδικές διαταραχές, και μετά από ακινητοποίηση του χεριού λόγω κάκωσης ή χειρουργείου.
Συμπτώματα και στάδια
- Στάδιο «παγώματος»: πόνος που αυξάνεται σταδιακά και ενοχλεί τη νύχτα, με αρχή περιορισμού της κίνησης.
- Στάδιο «παγωμένου»: ο πόνος μπορεί να μειωθεί, αλλά η δυσκαμψία κάνει δύσκολες τις καθημερινές κινήσεις.
- Στάδιο «ξεπαγώματος»: η κίνηση επανέρχεται σταδιακά, σε διάστημα μηνών έως και περίπου δύο ετών.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική: χαρακτηριστικό είναι ότι ο ώμος δεν κινείται ούτε όταν τον κινεί ο γιατρός. Ακτινογραφία ή μαγνητική ζητούνται για να αποκλειστούν άλλες αιτίες.
Αντιμετώπιση
- Συντηρητικά: αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία με διατάσεις, για επαναφορά του εύρους κίνησης.
- Ενδαρθρικές εγχύσεις: μειώνουν τη φλεγμονή και διευκολύνουν τη φυσικοθεραπεία.
- Χειρουργικά: όταν δεν υπάρχει βελτίωση συνήθως μετά από 3–6 μήνες, ο θύλακος μπορεί να απελευθερωθεί αρθροσκοπικά ή να γίνουν χειρισμοί υπό νάρκωση, με εντατική φυσικοθεραπεία μετά.
Πότε να επισκεφθείτε ορθοπαιδικό
Αν ο ώμος πονά και δυσκολεύεστε ολοένα και περισσότερο να σηκώσετε ή να γυρίσετε το χέρι. Η έγκαιρη διάγνωση βοηθά να ξεκινήσει νωρίς η κατάλληλη αγωγή.
Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά την ιατρική εξέταση.